Kasteel Corvin in Hunedoara (de levende legende van Transsylvanië) is ook bekend als Kasteel Hunyadi (Castelul Huniazilor) en trekt jaarlijks een indrukwekkend aantal toeristen. Het is gerestaureerd met Europese fondsen, zodat bezoekers de architectonische schoonheid en de legenden achter een van de mooiste kastelen ter wereld kunnen ontdekken.
Het kasteel wordt beschouwd als het werk van Iancu de Hunedoara, die in 1440 besloot de basis te leggen voor dit gotische bouwwerk met torens, bastions en een donjon. In de loop der tijd onderging het gebouw meerdere verbouwingen. Oorspronkelijk diende het als versterkt strategisch punt en als feodale residentie.
Wat het kasteel echt bijzonder maakt, zijn de legenden erachter. Ze zijn een pluspunt waarmee het kasteel het toerisme in de streek stimuleert.
De legende van de put is de bekendste. Volgens het verhaal werd de put gegraven door drie Turkse gevangenen die in het kasteel werden vastgehouden door Iancu de Hunedoara. Hij beloofde hen vrij te laten als ze erin slaagden een put met goed water te graven. Na veel zwoegen vonden de gevangenen het gewenste water na 15 jaar graven in de rots, op 28 meter diepte. Helaas stierf Iancu de Hunedoara intussen, en zijn vrouw Elisabeta besloot het woord van de voormalige heerser niet na te komen en liet de 3 gevangenen doden. Hun laatste wens was dat ze op de sluitsteen van de put dit opschrift mochten schrijven: “Water heb je, hart heb je niet.”
Er wordt ook gezegd dat het kasteel een toevluchtsoord was voor de vluchtelingen van de opstand van Horea, Cloșca en Crișan. Meer dan 3000 mensen zochten hier hun toevlucht uit angst voor de opstandelingen.
Foto van Valentin Balan op Unsplash
Een andere legende zegt dat Vlad Țepeș 7 jaar als gevangene in dit kasteel werd vastgehouden. Dit gerucht werd gebruikt door de bekende Bram Stoker in zijn romans over graaf Dracula. Volgens historici werd Vlad Țepeș echter niet tegen zijn wil vastgehouden in Kasteel Corvin, maar 12 jaar lang op een verborgen plek in de buurt van Buda.
De legende van de raaf, of waarom er een raaf met een gouden ring in zijn snavel op het familiewapen van de Corvins staat. Er wordt verteld dat Iancu de Hunedoara de buitenechtelijke zoon was van de koning van Hongarije, Sigismund van Luxemburg, en van een mooie vrouw uit Țara Hațegului. De koning besloot de vrouw uit te huwelijken aan een van zijn dappere krijgers, om haar tegen schande te beschermen. Op dat moment gaf hij haar ook een gouden ring als geschenk voor het ongeboren kind, zodat hij het kind kon herkennen als het groot was en aan het koninklijk hof zou komen. Maar tijdens een reis stopten de vrouw, haar man en het kind om te lunchen, en de ring werd vergeten op de rand van een servet. Een raaf stal de ring en probeerde ermee weg te vliegen. Maar het kind, Iancu de Hunedoara, schoot met een boog op de raaf en kreeg de ring terug. Later, aan het koninklijk hof aangekomen, vertelde hij de koning wat er was gebeurd. De koning was daar zo van onder de indruk dat hij besloot dat het symbool van de familie Hunedoara de raaf met een gouden ring in zijn snavel zou zijn.
Er wordt ook gezegd dat gevangenen in het kasteel werden gemarteld, met de ene nog wredere methode na de andere. Daarom is in het kasteel ook een Martelkamer ingericht. Daar kun je een angstaanjagend deel van het kasteel ontdekken, de plek waar gevangenen werden vastgehouden en gemarteld, tot hun huid van hun lijf werd gerukt terwijl ze nog leefden.
De zalen en vertrekken zijn enorm en indrukwekkend en herbergen allemaal interessante en boeiende legenden. Zo wordt gezegd dat in de Capistrano-toren een tijd lang de franciscaner monnik Ioan de Capistrano woonde. In dit vertrek zit een geheime nis, waar hij met een trechter de vergaderingen in de Landdagzaal (Sala Dietei) kon afluisteren, die plaatsvonden als Iancu de Hunedoara er niet was.
